เล่าเรื่องจากภาพ เรื่อง แพรวากับเพื่อนๆ 9 คน

ณ ห้องสมุดที่เงียบสงัด แพรวากำลังนอนหลับฝันถึงผีเสื้อหายากแสนสวยกำลังโบยบินโอยลวดลายบนปีก รอบๆนร่างของเธอ และลำธารที่มีปลามีเกล็ดเป็นบุษราคัม(อัญมณีสีเหลือง)กำลังแหวกว่ายไปมา อากาศที่บริสุทธิ์กับลมเย็นๆที่พัดผ่านหวิวๆ ทำให้แพรวาเคลิ้มยิ่งนัก  ขณะที่แพรวากำลังนอนหลับฝันเพ้อไปไกล เพื่อนๆของแพรวา ๙ คน ก็เดินมาเคาะโต๊ะแล้วถามไถ่อย่างสงสัยว่านอนฝันถึงสิ่งใด ทำไมต้องยิ้มระรื่นขนาดนี้ แพรวาไม่รอช้าตอบทันทีว่า ฉันฝันถึงผีเสื้อหายากที่มีลวดลายบนปีกสวยงามยิ่งกว่าดวงดาวบนฟ้า และปลาเกล็ดบุษราคัม กับลำธารที่มีน้ำใสดุจแก้ว เพื่อนๆของเธอทำท่า งงๆ และหัวเราะในความฝันของแพรวา ด้วยความโกรธ แพรว่าจึงท้าทายเพื่อนๆ หากตนสามารถพาเพื่อนๆไปที่ลำธารแห่งนั้นให้ได้ เพื่อนๆเห็นแพรวาทำท่าทางจริงจัง จึงตกลงเดินทางตามแพรวาไปในป่าลึก ระหว่างทาง แพรวาและเพื่อนๆได้ไปพบนายพรานรูปงามคนหนึ่งเข้า ถึงซักถามว่าลำธารที่มีน้ำใสดุจแก้วอยู่ที่ใด นายพรานรูปหล่อคนนี้อ้ำอึ้งและถามแพรวาว่า พวกเธอจะไปที่แห่งนั้นทำไม แพรวาตอบกลับไปว่า เราต้องการที่จะเห็นผีเสื้อแสนสวยและปลาเกล็ดบุษราคัมตัวเป็นๆ นายพรานจึงตกลงที่จะพาไปดูผีเสื้อและปลาดังที่บอกไว้ แต่มีข้อแม้ว่าเมื่อถึงที่นั้นแล้วห้ามทำเส้นผมหลุดร่วงลงไปในน้ำเด็ดขาด เพราะผู้พิทักลำธารแห่งนี้หัวล้านและรังเกียจเส้นผมมนุษย์ ถ้ามีแม้แต่เส้นเดียวลงไป จะทำให้ผู้พิทักโกรธเคืองและปล่อยพิษมาตามกระแสน้ำทำให้คนที่เล่นน้ำในลำธารตายได้ในชั่วพริบตา  แพรวาตอบตกลงแล้วเดินทางต่อโดยมีนายพรานนำทางให้ เมื่อถึงลำธารแห่งนี้แล้ว ประหลาดมากที่มันเหมือนกับในฝันของแพรวาไม่มีผิดเพี้ยน มีชิงช้าที่ทำจากท่อนซุง ประดับด้วยดอกไม้นานาพันธุ์ ถูกห้อยลงมาจากต้นไม้ใหญ่ด้วยเถาวัลย์ มีผีเสื้อสีสันแปลกตาบินว่อนรอบๆชิงช้านี้ด้วย อีกทั้งลำธารที่มีเหล่าปลาเกล็ดสีเหลืองแหวกว่ายกันน่าสนุก ลมเย็นอากาสสดชื่นทำให้แพรวาและเพื่อนๆไม่รอช้า กระโจนขึ้นชิงช้าและลงเล่นน้ำเสียงดังตู๊มม!!ใหญ่ อย่างมีความสุข ระหว่างที่ทุกคนกำลังมีความสุขอยู่นั้นนายพรานกำลังอาบน้ำล้างเหงื่อไคลตามร่างกายอยู่ในลำธาร เขามองเห็นแพรวากำลังโล้ชิงช้าอย่างเคลิบเคลิ้มในเสียงลม เสียงนก และเสียงน้ำตกรินลงมาเบาๆ นายพรานเห็นเช่นนั้นก็พอใจ ทันใดนั้นเอง แพรวา ตะโกนถามเพื่อนๆว่าเห็นหรือยัง ว่าเป็นไปอย่างที่แพรวาพูดทุกประการ ด้วยความโอ้อวดของแพรวาทำให้คนอื่นๆหมันไส้และไม่พูดไม่จาอะไรกับเธอ แพรวารู้สึกเสียหน้าที่เพื่อนๆไม่พอใจในตัวเธอ แพรวานึกที่นายพรานบอกได้เรื่องเส้นผมกับลำธาร แพรวาจึงกระตุกเส้นผมของเธอมาเส้นหนึ่งแล้วค่อยๆโยนลงในน้ำ นายพรานเห็นเช่นนั้นจึงตกใจแล้วโดดขึ้นจากน้ำไป ฝูงปลาที่แหวกว่ายอยู่ตรงนั้นพากันหนีไปตามลำน้ำอย่างจ้าละหวั่น และในที่สุด….ผมเส้นนั้นก็ลงมาในน้ำซะแล้ว….ทันใดนั้นเองพิษร้ายที่ผู้พิทักลำธารปล่อยมาก็เริ่มคร่าชีวิตของเพื่อนๆแพรวาทีละคน ด้วยความสะใจแพรวาไม่คิดที่จะช่วยเพื่อนๆขึ้นจากน้ำเลย กลับยืนหัวเราะเยาะเย้ยอย่างคนบ้า เมื่อเสียงครวญครางของเพื่อนๆเงียบลง ทุกคนตายสนิท น้ำในลำธารกลับมาใสดังเดิม แพรวาก็เดินทางกลับบ้านไปลับๆ นายพรานที่กำลังตกตะลึงในการกระทำของแพรวาที่ชั่วช้าผิดมนุษย์นัก จึงรีบนำเรื่องนี้ไปแจ้งตำรวจให้ดำเนินคดีกับแพรวา แต่ตำรวจไม่สามารถนำตัวของแพรวามาลงโทษได้ เนื่องจากเป็นลูกหลานของตำรวจชั้นผู้ใหญ่ ข่าวนี้ได้แพร่สะพัดไปทั่ว จนให้ฉายากับแพรวาผู้นี้ว่า “แพรวา ๙ ศพ”…………….

 

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s