หนังสั้น ที่คนไม่ชอบไหว้พระควรดู

ชื่อหนังสั้น : ผลของการทำบุญ
จัดทำโดย : ด.ช.ชาญวิทยา อ่อนจันทร์ประเสริฐ ด.ช.สุทธิพงศ์ ถิรคุณโกวิท
ด.ช.อานุภาพ สุภิตรานนท์
สถานที่ถ่ายทำ : วัดสระเกศฯ(ภูเขาทอง)

สวัสดีค๊าาา ^^ มาพบกับไอวี่อีกครั้ง ครั้งนี้มีอะไรมาโชว์งั้นหรือ หึๆๆๆๆๆ ครั้งนี้ไอวี่จะมาโชว์ผลงานหนังสั้นที่ทำเองกะมือ จัดทำเนื้อเรื่องเอง และเรียบเรียงตัดต่อเองเลย(จะอวดว่าตัวเองเก่งว่างั้น) เนื้อเรื่องของหนังสั้นก็ประมาณว่า เพื่อนๆ เนตร กับปู รอ ไอวี่อยู่ที่วัดสระเกศฯ เพื่อที่จะทำรายงานวัด 9 วัดให้เสร็จ แต่ทั้ง 3 ได้ไปทำรายงานมา8 วัดแล้ว เหลือเพียงวัดสุดท้ายคือวัดสระเกศฯ ปูกับเนตรรอนานมากจนเนตรเริ่มเซ็ง เมื่อไอวี่สมาถึงเธอก็ทำท่าทีไม่พอใจ แต่ก็ต้องขึ้นไปศึกษาข้อมูลมาทำงานจนได้ เมื่อกำลังจะขึ้นไปยังทางเข้าภูเขาทองด้านบนนั้น เนตรเกิดปวดหัวกะทันหันแบบไม่รู้สาเตุ ไอวี่จึงพาเนตรไปนั่งพักแล้วขึ้นไปทำงานต่อกับปู เมื่อทั้งปูและไอวี่ขึ้นไปข้างบนแล้วก็ได้สักการะสิ่งศักดิ์สิทธิ์ขอให้เนตรหายปวดไข้และกลับโดยปลอดภัย พอเสร็จก็ลงมาหาเนตร กลับเห็นว่าเนตรหายปวดหัวไปเลย คงเป็นเพราะการที่พวกเราขึ้นไปขอพรมาเป็นแน่ เพราะเช่นนี้จึงเหมาะที่จะให้คนที่ไม่ค่อยจะเข้าวัดดูนะ เพราะสิ่งศักดิ์สิทธิ์น่ะ เมื่อเราศรัทธาเราเป็นคนดี พรที่ขอก็เป็นจริงได้เสมอ

อย่าลืมนะ เกิดเป็นคนไทย ศาสนาพุทธน่ะ หัดเข้าวัดเข้าวาบ้าง เพราะเด็กรุ่นใหม่ส่วนมากยังไม่รู้วิธีไหว้ที่ถูกต้องเลย ฝากด้วยนะคะสำหรับผลงานหนังสั้น สวัสดีค๊าา Thx ^^

MV ชิ้นที่2 สุดเจ๋งไปเลยค๊าาาา

ชื่อMV : เธอไม่อาจเอารักไปจากหัวใจ
ขับร้องโดย : Tattoo colour
ค่าย : Small room
จัดทำโดย : ด.ช.นัฐพงษ์ ชินมโนพันธ์ และ ด.ช.อานุภาพ สุภิตรานนท์

สวัสดีค๊าา หลายคนอาจจะอยากเห็นไอวี่เป็นนางเอกกันเต็มที่ :’P ครั้งนี้ไอวี่มาพร้อมลุคใหม่ สมาชิคใหม่ เพลงใหม่ และความท้าทายใหม่ๆ ใรครั้งที่แล้วการทำ MV ถือว่าง่ายมากๆ เพราะเราแค่เอาคลิปมาตัดๆต่อๆให้ปากตรงเนื้อ อีกทั้งยังมีหน้าไตเติ้ลและหน้าเครดิตที่อาจารย์ทำมาให้แล้วเสร็จอีก แต่ในคราวนี้!! มันไม่เหมือนเดิม เพราะเราต้องทำเอง พึ่งตัวเองทุกอย่าง ยกเว้นเพลง(ขอขอบคุณเจ้าของเพลงมากๆน๊าค๊า – -) ครั้งนี้ ไอวี่จะต้องสร้างท่อนเนื้อเรื่องมาสลับกับท่อนลิปซิงค์ค่ะ ซึ่งมันยากมั้ย บอกว่ายาก เพราะมันต้องแสดงอารม ความรู้สึกออกมาให้ตรงกับเพลง นางเอกเนี่ยไม่ค่อยเท่าไหร่ แต่พระเอกเนี่ยสิ เขาคิดว่าเขาอาจจะทำออกมาได้ไม่ดี แต่จริงๆแล้วเค้าแสดงออกมาได้ดีมากๆ อินซะยิ่งกว่าไอวี่อีก MV ก่อนหน้านี้ มุมกล้องต่างๆก็น้อย ไม่หลากหลายมุม ดูเหมือนถ่ายด้วยกล้องแค่มุมเดียว แต่คราวนี้ เราต้องถ่ายหลายๆรอบ นั่นก็คือ แสดงซ้ำไปซ้ำมาแต่ละครั้งเราก็สลับสับเปลี่ยนมุมกล้องไป แล้วเอามาตัดต่อ ให้ MV ดูน่าสนใจมากขึ้นการทำงานในครั้งนี้จึงค่อนข้างท้าทาย เราจึงนำความคิด คอนเซปเพลง และประสบการณืจากการดูMV อื่นๆ มาเรียบเรียงและสร้างผลงานที่ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ออกมา

สำหรับเนื้อเรื่อง ก็ประมาณว่า เป้ากับไอวี่เนี่ย เป็นแฟนกันคบกันมานานอยู่ด้วยกัน แต่เมื่อวันหนึ่งที่ไอวี่รู้สึกไม่ดี และคิดทิ้งเป้าไปอย่างลังเลใจ เลยเก็บข้าวของทุกสิ่งทุกอย่างที่น่าจดจำสำหรับเป้า แต่มีเพียงสิ่งเดียวที่ไม่สามารถนำไปได้ คือ……..ความรักที่มีต่อกัน  แล้วต่อจากนั้นจะเป็นอย่างไรต่อนั้น ต้องติดตามดูนะคะ ขอให้สนุกกับ MV เพลงเธอไม่อาจเอารักไปจากหัวใจ ที่พวกเราต่างก็ตั้งใจทำกันอย่างสุดความสามารถ ขอบคุณค๊ะ Thx ^^

ชุดไปรเวทชุดที่ 2 ค๊าาา 11 ร.ด. ม๊ากก > <

555+ มาต่อกับชุดไปรเวทชุดต่อไปนะคะ เรียกว่าชุดไปรเวทรฃึเปล่าเอ่ย รูปต่อไปนี้จะเป็นอีกด้านหนึ่งของไอวี่นะคะ เพราะเวลาไอวี่ไปเที่ยว ไอวี่มักจะแต่งตัวผู้หญิงออกไปเที่ยว แต่งานนี้เป็นงานถ่าย mv เห็นวิวมันสวย เลยเอาจุดตรงเนี้ยแหละถ่ายแบบซะเลย ^^ ไอวี่ถ่ายชุดนี้ที่ทางรถไฟวุฒากาศตรงหมูบ้านคริสต์แม่พระประจักษ์ ชาวบ้านแถวนั้นถึงกับ งง เลยนะคะว่าไอวี่เป็นผู้หญิงหรือผู้ชายกันแน่ เอาเป็นว่าไปดูกันเลยนะคะ ว่าจะงดงามดั่งสตรีแท้ๆแค่ไหน อิอิ

รูปนี้ตัวเตี้ยไปหน่อย อยู่ในมาดสตรีแอ๊บท่าไม่ค่อยถูกนะ 5555+ รูปนี้สวยมากๆ(หลงตัวเองอีกล๊ะ – -*) แต่ไม่ได้ถ่ายทั้งตัว เพราะทำให้เห็นหน้าสวยๆไม่ชัด อิอิ อันนี้ก็เชิดที่สุดอ่ะ เก๋เว่อน์เลยงิ ฮี่ฮี่ๆๆๆ คนเป็นแอร์โฮสเตสค่ะ โฮ๊กๆๆๆๆๆ

ความคิดของไอวี่ว่าการถ่ายแบบชุดนี้อาจจะผิดไปนิด เพราะไปถ่ายตอนทำงาน แต่จริงๆแล้วตั้งใจจะถ่ายตรงนั้น เพราะวิวมันสวยนะคะ สวยไม่สวยแล้วแต่วิจารณญาณนะคะ(พูดซะเหมือนดูหนังผีเลย) เอาไว้เจอกันอีกครั้งหน้านะคะ Thx ^^

ชุดไปรเวทชุดที่ 1 ค่ะ แมนมากๆๆ 55+

สวัสดีค๊ะ หลังจากไม่ได้อัพบล๊อคมานานหลายวัน วันนี้จะมาฝากชุดไปรเวทชุดแรก เป็นชุดแบบประมาณแมนๆไม่มีอะไรมาก เสื้อยืด ขาเดฟ รองเท้าผ้าใบ มาดูกันว่าไอวี่จะสามารถแอ๊บแมนได้สมจริงขนาดไหน – -*

สำหรับชุดแรกนี่ทำท่าตามปกหนังเกาหลีค่ะ ประมาณว่าบอยแบนด์ฮาๆ แต่น่าเกลียดมากเลยในรูปเนี่ย – -* หนักใจจริงๆ รูปนี้ก็ขอบอกว่าหลงรักตัวเองอ่ะฮะ 555+ เหมือนผู้ชายเว่อร์ๆๆ “สวัสดีครับพี่น้อง ผมชื่อไอวี่น๊าฮ๊าาา 555+” ประมาณว่าเซ็ง รอแฟนมาหานานแล้วไรงี้ ฮี่ฮี่ๆๆๆ รูปนี้หน้าไม่แมน หน้าตุ๊ดอ่ะค่ะ  – – หาอะไรก็ไม่รู้เนอะ มืดก็มืด – -*

ในความรู้สึกนะคะ ยากมากสำหรับกะเทยที่จะมาวางมาดเท่แบบผู้ชาย เพราะถ่ายออกมามันก็ยังไม่ค่อยเป็นธรรมชาติ ก็ไม่ได้เป็นผู้ชายแท้ๆนี่นา > < ยังไงก็ออกความคิดเห็นได้นะคะ ไม่ค่อยสมบูรณ์แบบเท่าไหร่แต่ก็แอ๊บเต็มที่แล้วค่ะ แล้วมาเจอกับชุดไปรเวท 2 นะคะ แล้วทุกคนจะร้อง WoW 555+ บ๊ายบายค๊ะ Thx ^^

เล่าเรื่องจากภาพ เรื่อง แพรวากับเพื่อนๆ 9 คน

ณ ห้องสมุดที่เงียบสงัด แพรวากำลังนอนหลับฝันถึงผีเสื้อหายากแสนสวยกำลังโบยบินโอยลวดลายบนปีก รอบๆนร่างของเธอ และลำธารที่มีปลามีเกล็ดเป็นบุษราคัม(อัญมณีสีเหลือง)กำลังแหวกว่ายไปมา อากาศที่บริสุทธิ์กับลมเย็นๆที่พัดผ่านหวิวๆ ทำให้แพรวาเคลิ้มยิ่งนัก  ขณะที่แพรวากำลังนอนหลับฝันเพ้อไปไกล เพื่อนๆของแพรวา ๙ คน ก็เดินมาเคาะโต๊ะแล้วถามไถ่อย่างสงสัยว่านอนฝันถึงสิ่งใด ทำไมต้องยิ้มระรื่นขนาดนี้ แพรวาไม่รอช้าตอบทันทีว่า ฉันฝันถึงผีเสื้อหายากที่มีลวดลายบนปีกสวยงามยิ่งกว่าดวงดาวบนฟ้า และปลาเกล็ดบุษราคัม กับลำธารที่มีน้ำใสดุจแก้ว เพื่อนๆของเธอทำท่า งงๆ และหัวเราะในความฝันของแพรวา ด้วยความโกรธ แพรว่าจึงท้าทายเพื่อนๆ หากตนสามารถพาเพื่อนๆไปที่ลำธารแห่งนั้นให้ได้ เพื่อนๆเห็นแพรวาทำท่าทางจริงจัง จึงตกลงเดินทางตามแพรวาไปในป่าลึก ระหว่างทาง แพรวาและเพื่อนๆได้ไปพบนายพรานรูปงามคนหนึ่งเข้า ถึงซักถามว่าลำธารที่มีน้ำใสดุจแก้วอยู่ที่ใด นายพรานรูปหล่อคนนี้อ้ำอึ้งและถามแพรวาว่า พวกเธอจะไปที่แห่งนั้นทำไม แพรวาตอบกลับไปว่า เราต้องการที่จะเห็นผีเสื้อแสนสวยและปลาเกล็ดบุษราคัมตัวเป็นๆ นายพรานจึงตกลงที่จะพาไปดูผีเสื้อและปลาดังที่บอกไว้ แต่มีข้อแม้ว่าเมื่อถึงที่นั้นแล้วห้ามทำเส้นผมหลุดร่วงลงไปในน้ำเด็ดขาด เพราะผู้พิทักลำธารแห่งนี้หัวล้านและรังเกียจเส้นผมมนุษย์ ถ้ามีแม้แต่เส้นเดียวลงไป จะทำให้ผู้พิทักโกรธเคืองและปล่อยพิษมาตามกระแสน้ำทำให้คนที่เล่นน้ำในลำธารตายได้ในชั่วพริบตา  แพรวาตอบตกลงแล้วเดินทางต่อโดยมีนายพรานนำทางให้ เมื่อถึงลำธารแห่งนี้แล้ว ประหลาดมากที่มันเหมือนกับในฝันของแพรวาไม่มีผิดเพี้ยน มีชิงช้าที่ทำจากท่อนซุง ประดับด้วยดอกไม้นานาพันธุ์ ถูกห้อยลงมาจากต้นไม้ใหญ่ด้วยเถาวัลย์ มีผีเสื้อสีสันแปลกตาบินว่อนรอบๆชิงช้านี้ด้วย อีกทั้งลำธารที่มีเหล่าปลาเกล็ดสีเหลืองแหวกว่ายกันน่าสนุก ลมเย็นอากาสสดชื่นทำให้แพรวาและเพื่อนๆไม่รอช้า กระโจนขึ้นชิงช้าและลงเล่นน้ำเสียงดังตู๊มม!!ใหญ่ อย่างมีความสุข ระหว่างที่ทุกคนกำลังมีความสุขอยู่นั้นนายพรานกำลังอาบน้ำล้างเหงื่อไคลตามร่างกายอยู่ในลำธาร เขามองเห็นแพรวากำลังโล้ชิงช้าอย่างเคลิบเคลิ้มในเสียงลม เสียงนก และเสียงน้ำตกรินลงมาเบาๆ นายพรานเห็นเช่นนั้นก็พอใจ ทันใดนั้นเอง แพรวา ตะโกนถามเพื่อนๆว่าเห็นหรือยัง ว่าเป็นไปอย่างที่แพรวาพูดทุกประการ ด้วยความโอ้อวดของแพรวาทำให้คนอื่นๆหมันไส้และไม่พูดไม่จาอะไรกับเธอ แพรวารู้สึกเสียหน้าที่เพื่อนๆไม่พอใจในตัวเธอ แพรวานึกที่นายพรานบอกได้เรื่องเส้นผมกับลำธาร แพรวาจึงกระตุกเส้นผมของเธอมาเส้นหนึ่งแล้วค่อยๆโยนลงในน้ำ นายพรานเห็นเช่นนั้นจึงตกใจแล้วโดดขึ้นจากน้ำไป ฝูงปลาที่แหวกว่ายอยู่ตรงนั้นพากันหนีไปตามลำน้ำอย่างจ้าละหวั่น และในที่สุด….ผมเส้นนั้นก็ลงมาในน้ำซะแล้ว….ทันใดนั้นเองพิษร้ายที่ผู้พิทักลำธารปล่อยมาก็เริ่มคร่าชีวิตของเพื่อนๆแพรวาทีละคน ด้วยความสะใจแพรวาไม่คิดที่จะช่วยเพื่อนๆขึ้นจากน้ำเลย กลับยืนหัวเราะเยาะเย้ยอย่างคนบ้า เมื่อเสียงครวญครางของเพื่อนๆเงียบลง ทุกคนตายสนิท น้ำในลำธารกลับมาใสดังเดิม แพรวาก็เดินทางกลับบ้านไปลับๆ นายพรานที่กำลังตกตะลึงในการกระทำของแพรวาที่ชั่วช้าผิดมนุษย์นัก จึงรีบนำเรื่องนี้ไปแจ้งตำรวจให้ดำเนินคดีกับแพรวา แต่ตำรวจไม่สามารถนำตัวของแพรวามาลงโทษได้ เนื่องจากเป็นลูกหลานของตำรวจชั้นผู้ใหญ่ ข่าวนี้ได้แพร่สะพัดไปทั่ว จนให้ฉายากับแพรวาผู้นี้ว่า “แพรวา ๙ ศพ”…………….

 

บทบาทของไอวี่ในงานกีฬาสีปี 2553

555+ หลายคนคงไม่ทราบสินะว่าไอวี่ก็มีความสามารถอีกด้านหนึ่ง คือด้านการแสดง ครั้งนี้ก็คงเป็นการแสดงแบบเต้นแรงๆ ในจังหวะพร้อมเพรียง หรือที่ทุกคนเรียกกันว่า เชียร์ลีดเดอร์ หรือผู้นำเชียร์นั่นเอง ในปีที่แล้วไอวี่เป็นลีดให้กับสีม่วง แล้วได้ถ้วยชัยชนะประเภทเชียร์ลีดเดอร์มาครอง ในคอนเซป”อียิปต์” ส่วนในปีนี้ 55+ เป็นคอนเซปอลังการ

งานสร้างเลย “กรุงโรม” คร๊าา – -* วันแรกสำหรับการซ้อมลีดนั้น ก็ประมาณช่วง ตุลาคมค่ะ และซ้อมมาเรื่อยๆจนถึงงานกีฬาสีวันที่ 29 ธันวาคม 2553 ตลอดเวลา 3 เดือน ไอวี่และสมาชิกลีดสีฟ้าคนอื่นๆต่างทุ่มเทซ้อมกันอย่างเหน็ดเหนื่อย มีบ้างเล่น บ้างเอาจริง แต่ทุกวันที่ที่ผ่านไปล้วนเสียหยาดเหงื่อ เสียแรงทั้งสิ้น เมื่อถึงวันงานก่อนที่จะลงสนามก็ได้ทำการซ้อมกับเด็กม.1 ที่เป็นประเพณีที่ต้องร้องเพลงแบบนี้ทุกๆปี กลับกลายเป็นว่า หลายๆเพลงเด็กร้องเพลงไม่ได้ บางเพลงเด็กก็เล่นจนไม่ร้องเพลง น่ารำคาญ!!มากเลยค่ะ บอกตามตรง เป็นปีที่เบื่อที่สุด พวกเราทุ่มเทขนาดนี้แต่ผลออกมาน่าผิดหวังจริงๆ มันทำให้รู้สึกเสียบางสิ่งบางอย่างไปฟรีๆ ช่วงหลังก่อนวันจริงพวกเราต้องมาซ้อมกันที่โรงเรียนยันดึกๆดื่นๆ บางวันกลับบ้านเที่ยงคืน บางวันไม่กลับบ้านก็มี พวกเราต้องเสียเงินค่าชุด พอถึงวันจริงลงสนามจริงเด็กกลับร้องเพลงไม่ได้ น่าโมโหที่สุดเลย เช้าวันที่ 29 ธันวาคม ไอวี่มาถึงโรงเรียนตอน 6 โมงเช้าเพื่อมาเตรียมแต่งตัว แต่งหน้า เพื่อลงสนาม มีรูปอยู่ไม่มากเลย เมื่อเต้นในสนามจบปุ๊บ ก็ต้องมาหลับพักผ่อนแล้วล่ะ ไม่ไหว เพราะคืนก่อนได้นอนนิดเดียวเอง

ขอขอบคุณรูปภาพสวยๆจากพี่การ์ฟิวด้วยนะคะ ^^

เอาไว้รอปีหน้าอีกดีกว่าเนอะ เพราะอยากจะบอกว่าในปีนี้ไอวี่ผิดหวังที่สุดไม่เคยผิดหวังกับอะไรเท่านี้เลย มันเป็นกีฬาสีปีที่แย่มากๆสำหรับไอวี่ แล้วเจอกันใหม่นะคะ บ๊ายบายยยย ^^ Thx ^^

ซ้อม Drawing เป็นไง แหล่มอ่ะดิ่ 555+

 

เป็นการลองก่อนไปแข่งขันนะคะ ภาพนี้เป็นภาพแบบ และภาพดรออิ้งที่ไอวี่เขียนกับมือใช้เวลาทำนานมากๆ แต่ก็ฝึกได้ดีมากๆ เริ่มจากการร่างโดยที่ห้ามลุกไปไหนเลยนะ การที่จะวาดรูปให้เหมือนเนี่ย ห้ามเปลี่ยนมุม เด๋วรูปผิดสัดสวน คือคอนเซ็ปง่ายๆนะคะ เห็นยังไง วาดอย่างนั้น แสงเงาเข้าทางไหน ก็ต้องระบายให้เหมือนกับที่ตาเห็นให้มากที่สุด พยายามไม่สมติแสงเงาขึ้นเอง เพราะเมื่อมาเทียบกับแบบแล้วจะทำให้มันไม่กลืนกัน ก็คิดเสียว่า เราพิมภาพขาวดำลงบนแผ่นกระดาษเท่านั้นเองมันเป็นงานชิ้นแรกเลยสำหรับไอวี่ เพราะนานมากแล้วที่ไอวี่ไม่ได้ไปประกวดวาดภาพ และการไปแข่งขันในครั้งนี้ก็ไม่ผิดหวังค่ะ เพราะไอวี่ได้เหรียญทองในการแข่งขันประเภทดรออิ้งมัธยมศึกษาตอนต้น ขอบคุณน๊ะค๊ะ Thx ^^